Prezentujemy Państwu dokładny opis montażu przydomowych oczyszczalni ścieków. Zawarliśmy w nim niezbędne informacje oraz filmiki instruktażowe, dzięki którym proces ten przebiegać będzie sprawnie i efektywnie. Na co trzeba zwrócić uwagę, co jest najważniejsze i z jakich etapów składają się prace?
Zapraszamy do lektury.

  1. Na samym początku – lokalizacja

    Wybierając miejsce na montaż przydomowej oczyszczalni ścieków należy pamiętać o kliku ważnych aspektach – przede wszystkim zachowaniu odpowiedniej odległości, tzn.:

    • 2 metry od granicy działki i drogi (zbiorniki, drenaże, studzienki),
    • 3 metry od pnia drzewa (dotyczy pola infiltracyjnego),
    • 15 metrów od studni (dotyczy zbiornika),
    • 30 metrów od studni (dotyczy pola infiltracyjnego).

    Osadnik gnilny powinien być zainstalowany jak najbliżej miejsca postojowego samochodu asenizacyjnego. Ruch pojazdów mechanicznych po osadniku gnilnym jest niedozwolony.

    System infiltracyjny musi być zainstalowany w miejscu, w którym grunt będzie zdolny do odprowadzenia oczyszczonej wody. Dlatego też dłuższa strona systemu układana jest w poprzek (prostopadle) względem kierunku spływu, który zwykle jest taki sam jak kierunek spadku terenu.

  2. Prace ziemne – wykopy

    Pierwsze prace związane z montażem przydomowej oczyszczalni ścieków to wykonanie wykopu pod osadnik, który powinien być szerszy o minimum 20 cm z każdego boku zbiornika. Przewód kanalizacyjny łączący osadnik gnilny z budynkiem powinien mieć prosty przebieg oraz równomierny spadek. Minimalny spadek powinien wynosić 1% (1cm na metrze). Przy zmianie kierunku lub nachylenia przepływu ścieków, konieczny będzie montaż studzienki rewizyjnej. Na dnie wykopu rozsypać warstwę piasku i posadowić na niej poziomo osadnik. Do zasypania użyć co najmniej 5m³ piasku, a pozostałą część wykopu można wypełnić gruntem rodzimym.

    Wykop pod pole infiltracyjne należy umiejscowić w taki sposób, aby uniknąć nadmiernego obciążania systemu. Długość (zależna od liczby modułów IN-DRÄN), szerokość (zależna od rodzaju gruntu) i głębokość (zależna od odległości od wód gruntowych i poziomu ciągu kanalizacyjnego) wykopu wykonać według projektu typu dla danej nieruchomości. Pory dna wykopu nie mogą zostać zniszczone lub wypełnione.

    Jeśli istnieje ryzyko oddziaływania wód powierzchniowych lub gruntowych na system przydomowej oczyszczalni ścieków, należy wykopać dren odcinający w odległości przynajmniej 2 m powyżej systemu.
    UWAGA! Dren odcinający musi być głębszy niż dno wykopu.

    Usypać 30 cm warstwę drobnego żwiru o grubości 2–4 mm (lub 0–8 mm w przypadku wartości wskaźnika LTAR <10).

  3. Układanie modułów i rur

    Na żwirze należy ułożyć moduły w rzędzie wzdłuż górnej krawędzi (w najwyższym punkcie w kierunku spływu), w taki sposób, aby czarne płyty dystansowe były widoczne od góry. Rząd modułów nie może być dłuższy niż 16 m (w przypadku pompowania do złoża, długość można zwiększyć do 24 m). W razie potrzeby należy rozdzielić moduły na dwa wykopy (lub więcej) i zamontować studzienkę rozdzielczą. Konieczne jest przy tym zachowanie odległości co najmniej 2 m pomiędzy wykopami.

    Rurę rozsączającą należy ułożyć na czarnych płytach dystansowych, kierując otwory w dół i instalując wentylację. Czarne oznaczenie na rurze powinno być skierowane do góry. Na końcu rury rozsączającej należy zamontować wentylację. Powinna ona być wyciągnięta ponad poziom gruntu na tyle wysoko, by zimą nie została zakryta przez śnieg, co mogłoby zakłócić pracę przydomowej oczyszczalni ścieków.

    Rurę należy przywiązać do modułu IN-DRÄN za pomocą dostarczonego drutu wiązałkowego. Następnie należy zakryć moduły IN-DRÄN oraz rurę rozsączającą przepuszczającą powietrze włókniną (<100 g/m2).

  4. Ostatni krok – zasypanie

    Na końcu prac związanych z montażem przydomowej oczyszczalni ścieków należy wszystko zasypać, Do czego możliwe jest wykorzystanie istniejącego urobku pozbawionego dużych kamieni, zalecane jest jednak wypełnienie wykopu sypkim gruntem, aby zapewnić możliwość optymalnego dostarczania tlenu do złoża biologicznego. Pierwszą partię gruntu należy wysypać na rurę, a drugą i trzecią odpowiednio po przeciwnych stronach rury. Czynność należy powtarzać do momentu zakrycia całego obszaru modułów.